Letters, there are in the mailman’s
Sent in times of strike
Left in the perforated iron box
Accidentally dropped
Dragged by childish kicks

On a Friday afternoon
/used to tell you so, the most beautiful day of all/

As the employees knock off and the cleaners enter the building
Scraps of cake in the bin
Plastic cups and soft drink cans

Those letters, there are
No one found them
Under cabinets

Sealed with glue and saliva
They’ve never reached their destination

Just as the hesitant puts off to have his say
And his say a thrown away garbage
Which others, still alive
Discover from him
As they even move
Or renovate his old one

Translated by Theodora Vagioti


Είναι επιστολές στην τσάντα του
Σταλμένες πάνω στην απεργία
Αφημένες στο διάτρητο σιδερένιο κουτί
Σύρθηκαν από λακτίσματα παιδαριώδη

Μεσημέρι Παρασκευής
/κι άλλοτε σου το έλεγα, η πιο ωραία μέρα/

Καθώς χτυπούν κάρτα οι υπάλληλοι και μπαίνουν οι καθαριστές
Στον κάδο υπολείμματα τούρτας
Πλαστικά ποτήρια και κουτάκια αναψυκτικών

Κι οι επιστολές εκεί
κανείς δεν τις βρήκε
κάτω από ερμάρια

Σφραγισμένες με κόλλα και σάλιο
Δε φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους

Έτσι όπως ο διστακτικός αναβάλλει να πει τον λόγο του
Κι ο λόγος πεταμένο σκουπίδι
Που ανακαλύπτουν άλλοι από αυτόν
Που ζουν ακόμη
Καθώς μετακομίζουν
Ή ανακαινίζουν το παλιό του


Like a woman she wraps her legs
around the bole
of a blue-leaved acacia; like the mouth
of a man scorched by the heat
of summer
and it follows
/a diagonal between them
a semicolon
before the tactile hymn
of neither-nor∙

forgotten slightly in a dream

on the left side of the page
they rest by folding
the ah
the ah of a poetry of the flesh
all mine

Translated by Theodora Vagioti


Σαν γυναίκα τυλίγει τα πόδια της
γύρω από τον κορμό
μιας κυανόφυλλης ακακίας∙ σαν το στόμα
του άντρα που ξεραίνεται
από την καλοκαιρινή κάψα
κι ακολουθεί
/μια κάθετος ανάμεσό τους
μια άνω στιγμή
πριν από τον απτικό ύμνο
του ούτε-ούτε∙

το λίγο λήθη σ’ όνειρο

παράμερα δεξιά της σελίδας
ξεκουράζονται αναδιπλώνοντας
το αχ
το αχ μιας σάρκινης ποίησης
ολότελα δικής μου

Theodora Vagioti was born and raised in the center of Athens. She studied at the Philosophy School of the University of Athens and works in the field of writing and editing texts. You will find her poems in electronic magazines, blogs and anthologies, but also on her personal blog: https://theodoravagioti.blogspot.com/. Marmaroglyfeio/Shine, Stixis 2022 is her first poetry collection.

Η Θεοδώρα Βαγιώτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται στον τομέα της συγγραφής και επιμέλειας κειμένων. Ποιήματά της θα βρείτε σε ηλεκτρονικά περιοδικά, ιστολόγια και ανθολογίες, αλλά και στο προσωπικό της ιστολόγιο: https://theodoravagioti.blogspot.com/ . Το Μαρμαρογλυφείο/Shine, Στίξις 2022 είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.