Poetry
Masoud Irani
در جستجوی دستهای رونده
من در جستجوی دستهای روندهام
که دنبال لمس حقیقت بودند،
و حالا
در میانههای ناهموار جادههای تیغدار
ردِ سرخشان میگیرم.
در آرامِ شبهای سرد
اینها به شراب میمانند
که سکرانی جام به دست ریخته باشد.
شاید همین است که در کنارههای راه مستهای بسیار خفتهاند.
در کنارِ جنگلها
صدای کودکانهی رقصِ درختها میشنوم
که لباسهای گرم به تن،
هِن هِنِ خستگی میزنند.
و در جوارِ دریا
امواج میآیند
کفآلود، انگار از پی تشنجی دردآور
و بیخبر، مثلِ قاصدی که فراموشی گرفته باشد.
درهها مأمنِ راهبانِ گمگشته است
و بر بلندای تپهها کودکان تمام لحظهها را از پی هیچ میدوند.
تمامِ این راه
انبوهِ خرابههاست و مردمانی آواره
که فقط در خاطراتِ دور قصهی دستها شنیدهاند.
خون، آخرین نشانهی حقیقت بود
که قطره قطره دنبال میکردم
حالا
به سرزمینی افتادهام
که خونی درش نمانده
و آدمهاش، دستها نمیشناسند، گوییا خیالاتی کهنهاند.
من دستهای رونده هنوز نیافتهام و زخمهای مسیرِ سخت
ردِ سرخی ازم میچکانند.
شاید جایی مرده باشند
و شاید حقیقت ندیده، در راه ایستادهاند.
ولی من در جستجوی لمسِ حقیقت میمانم،
شاید کودکی،
در پی افسانهی من باشد.
In pursuit of ravandeh hands
I’m in pursuit of ravandeh1 hands
who were after touching the truth
and now in the rugged midst of thorn-laden roads,
I follow their blood red trail.
In the calm of cold nights
the trail looks like wine
a cup-holding inebriate would spill.
This could be why many drunks
are asleep by the road.
At the edges of forests
I hear the child-like voice of trees
dancing in warm clothes,
gasping with tiredness.
And beside the sea
waves are rolling in foam,
as if after a painful convulsion
and unaware, like a herald in oblivion.
The valleys are havens for lost monks
and above the hills, each moment, children
are running after nothing, the whole road
is a mass of ruins and wandering people
who only heard of the tale of hands
from distant memories.
Blood was the last sign of truth
I was following, drop by drop
now, I’m in a land
where there is no blood left,
its people don’t recognise the hands
they are old imaginations.
I haven’t yet found the ravandeh hands and the scars
of this harsh road
drip a blood red trail off me.
They may be dead somewhere
or they stood in the road and didn’t see truth.
But I will stay in pursuit
of touching truth.
Maybe a child
is in pursuit of my tale.
- Ravandeh is a Persian word. If something or someone is ravandeh, they are in the process of moving or proceeding.
English translation by Masoud Irani and Josephine Scicluna
سرزمین بیکلاغ
وقتِ کوچ کلاغها که میشود
دلت میگیرد.
درختهای لرزان
در سوگ برگهای مرده
به مردمی میمانند
که خوشبختی فراموش کردهاند
و تکه تکه فرو میریزند.
هر شب،
دستهای از کلاغها رفتهاند
و تو در اطراف روشنی شعلهای بزرگ میبینی.
در دشتهای دور و نزدیک
افسانهها هنوز زندهاند؛
اژدهایان
مردمان میدرند
و قهرمانان به آتش میکشند.
در این حوالی بازار کفنفروشها رونق دارد
و گورکنها خستهاند.
راهزنانِ اینجا
سَرها میربایند،
و پاها در تداوم سردرگمی تنهای بیسر
تلف میشوند.
همین است که اجسام بی سر و پا زیاد میبینی.
در کوچهها و خیابانها
نفسها تعفن دارد،
و مردم
انگار مردههای رونده با نقابِ تمدناند.
اینجا سرزمین هرج است و اسارت،
و تو در سکوتِ سوزدارِ سرخِ دمیده از شرق،
که رها شدن از این کابوس میخواهی،
کلاغها دیگر نمیبینی.
The Land with No Crows
When the time comes for the crows to migrate
your heart grows heavy.
Trees shake, mourning for dead leaves,
they look like people who have forgotten happiness,
they crumble piece by piece.
Each night, a murder of crows is gone
and you see the light of a big flame, nearby.
In close and far hills
myths still live,
dragons rip people apart
and burn heroes.
Here, the shroud seller prospers,
undertakers are tired,
brigands steal heads,
legs perish
in the continual confusion of headless bodies,
Bi-Sar-O-Pas!1
This is why you see too many ruffians.
In the streets and alleys
breath has stench,
people are moving dead
with masks of civilisation.
This is the land of chaos and captivity.
In the red chilling silence, rising in the east
you want to get rid of this nightmare,
you cannot see crows anymore.
- Bi-Sar-o-Pa is a Persian word, roughly equivalent to the English word ruffian. It is a compound formed from four different words: Bi means ‘without’, Sar means ‘head’, O means ‘and’, and Pa means ‘leg’.
English translation by Masoud Irani and Josephine Scicluna
Masoud Irani is an Iranian writer and PhD student based in Melbourne, Australia. His research explores the use of short stories for effective science communication. While he is primarily focused on writing short stories and novels, he has also been working on a collection of poems. His literary debut, the short story ‘Leaf upon the wind,’ was published in Farsi in Iran’s Chelcherag magazine in 2018. His first published poem, the science poem ‘Science soldiers of higher ranks,’ appeared in Consilience in 2020. In addition to his creative work, he is currently writing academic papers on various aspects of stories in science communication.
Josephine Scicluna is a poet and fiction writer who also collaborates with musicians on works for radio broadcast. These have featured on ABC RN, RRR and other community stations. As co-convenor of Writers in Prison for the Melbourne Centre of PEN International, she’s been active in translation projects, working on grassroots advocacy and campaigns in support of writers around the world. She lives in Wurundjeri Country.